تبليغاتX
اباطیل

اباطیل

رویش جوانه های ذهن ما مدیون هوایی ست که از ما دریغ کردند و ما با ولع بلعیدیم

 

می آیم

 

می روی

 

باناشناخته هایت

با سادگیم

 

دیگر آرزویی معنا ندارد

 

تو را در خویشتن خویش بازیافته ام

و تو گم می شوی

 

از هرچه آشناییست بیزارم

چشمهایت را به غسالخانه می فرستم

.

.

.

غزل بانو

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم بهمن 1387ساعت 11:6  توسط غزل بانو  | 

 

افزایش آگاهی عوام بدون حضور زیرساخت های فرهنگی لازم راه به ناکجا آباد می برد

 

این علاقه به "تحریف" از کجا نشات می گیرد نمی دانم

 

 

غزل بانو

+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم بهمن 1387ساعت 11:2  توسط غزل بانو  |